Ongeveer twee maanden geleden ben ik begonnen met de behandeling van mijn BED bij Centrum Eetstoornissen Ursula. Het is een intens proces dat af en toe best emotioneel is. Toch ben ik zo ontzettend blij dat ik deze stap heb gezet. Niet alleen word ik begeleid door een zeer professioneel team dat alles van eetstoornissen weet. Het is ook verrassend fijn om deel uit te maken van een groep mensen die hetzelfde hebben meegemaakt.

Eetbuienstoornis is eenzaam. Niemand heeft mij ooit eetbuien zien hebben. Voor de buitenwereld is al jaren nauwelijks zichtbaar dat er iets mis met mij is. Ja, ik ben in de loop van de tijd behoorlijk zwaar geworden. Dat kun je (zeer duidelijk) zien. De oorzaak is alleen niet zichtbaar. Ook mijn conditie is niet meer wat hij geweest is. Rennen naar de trein of een trap oplopen gaat gepaard met het nodige gehijg. Verder ziet niemand iets aan me.

Natuurlijk komt al het eten voor de eetbuien niet zomaar uit zichzelf de koelkast in gehold of de keukenkastjes in geklauterd. Ik moet het allemaal zelf gaan halen in de winkel (meestal 'verstopt' tussen andere boodschappen). Na een eetbui moet ik bovendien alle lege verpakkingen bij de afvalcontainer zien te krijgen zonder dat het opvalt (dus niet in een doorzichtige pedaalemmerzak). Ook dat heeft niemand echt door.

Nu zit ik opeens elke week aan tafel met andere mensen die ook eetbuienstoornis hebben en precies begrijpen wat ik bedoel. Ze begrijpen het niet alleen, ze herkennen (bijna) alles van wat ik tijdens de behandeling vertel. Ze hebben het namelijk zelf ook meegemaakt. En juist dat onderlinge begrip is zo ontzettend belangrijk en vooral erg fijn. Het was in het begin ook best wel confronterend. Veel dingen die ik al die jaren verborgen heb gehouden, lagen opeens op tafel en werden bespreekbaar.

Ik ben er nog lang niet. We zijn eigenlijk net met de behandeling begonnen en gaan nu echt aan de slag met het uitbannen van de eetbuien en aanleren van een normaal eetgedrag. Toch voel ik de verandering. Ik ben mij er meer bewust van hoe ik met eten omga en slaag er steeds beter in om te kiezen voor wel of geen eetbui. Of.... om te kiezen voor een gezonde of ongezonde manier van leven.

Ik ben zo blij dat ik niet ben blijven rondlopen met mijn eetstoornis, maar hulp heb gezocht. Nu verandert er tenminste iets. Het zijn misschien kleine stapjes, maar toch is er nu al een groot verschil met hoe het was!