Na een periode van stilte is er hier dan eindelijk weer een blog van mij.

Ik heb even een poosje niet geschreven omdat het druk was, maar ook omdat ik een tijdje niet zo lekker in mijn vel zat. Letterlijk dan. Veel griepjes, zowel bij mij als bij mijn kinderen. En dan ook nog allemaal tegelijk L

Maar er was ook nog iets anders. Ik was moe, heel moe. En ik was behoorlijk misselijk. En mijn darmen, pfff die lagen geloof ik volledig stil… maar het was met een goede reden.

Juist, je raad het al, ik ben zwanger! J Hopelijk mogen we in september 2015 een prachtig mensje in onze armen sluiten.

Dat is een wonder als je bedenkt dat veel meisjes met anorexia, ik ook, geen menstruatie hebben (gehad) tijdens hun ziekteperiode. En dat een lange periode zonder menstruatie vruchtbaarheidsproblemen zouden kunnen opleveren. Ik was mij daar destijds totaal niet van bewust, ik wist wel dat het niet goed was, maar dat het ook serieuze problemen kon opleveren stond ik totaal niet bij stil. Niemand had mij dat ook verteld. Gelukkig ben ik wel heel vruchtbaar, en mogen wij nu voor de vierde keer vertellen dat wij opnieuw ouders worden.

De afgelopen weken waren spannend, ook al is het dan de vierde keer dat je het meemaakt, het blijft een avontuur. Best wel eng ook eigenlijk. Het kan nog alle kanten op, niemand weet er nog vanaf. En je lijf verandert met de dag. Mijn hormonen spelen op, ik kan zelfs huilen om een stom kinderfilmpje. En ik kon het nog aan niemand vertellen. Gelukkig wel aan naaste familie, dat scheelt een hele hoop.

Dat ik nu zwanger bent betekend een behoorlijke verandering lichamelijk en in mijn eetpatroon.

Je babybuik begint te groeien vanaf ongeveer de 12de week van je zwangerschap, maar daarvoor kun je ook al een behoorlijk buikje hebben. Helaas niet van de baby, maar van je opgezette darmen. Daar kan ik nu over meepraten. Ik voel me dik en vet. Mijn buik lijkt al wel weken zwanger, maar eigenlijk “kan dat nog helemaal niet”. Een worsteling in mijn hoofd die ik toch nog wel behoorlijk lastig vind. Want hoe graag ik mij ook overgeef aan het zwanger zijn, dit “darmenbuikje” vind ik toch wat minder fijn.

Ook weet ik dat ik nu gezond moet eten, in hoeveelheden, maar ook in producten. Lastig nu ik een ontzettend aandrang heb naar frituur eten in de late avond. Loempia’s, kroketten, het water loopt me in de mond. Maar gezond, dat is het niet. Overdag daarentegen krijg ik nog geen boterham naar binnen. Hoe makkelijk is het om dat dan te gaan compenseren. Maar dat kan niet, zeker niet nu ik de zorg heb voor een klein baby’tje in mijn buik die gezond moet groeien. Sinds een paar dagen gaat het gelukkig beter. ’s Avonds pak ik in plaats van frituur een appel en een banaan, en overdag maak ik broodjes klaar met dingen die ik echt lekker vind. Bijv. een broodje gezond met kaas, sla en tomaat.

Als ik honger heb dan eet ik nu ook gewoon meer dan wat ik voorheen at. Mijn lichaam zal veranderen, dat hoort erbij. Dat babybuikje zal nu snel gaan komen, en daar ga ik trots op zijn. En als mijn benen of mijn armen iets mee groeien met de buik, dan zijn dat alleen maar goede reserves voor straks na de bevalling. Dus af en toe een loempia mag best. Maar poeh, ik ben wel blij als mijn darmen weer een normaal formaat zijn.

Mijn lichaam heeft voldoende rust nodig, met een jong gezin een beste uitdaging, maar met op tijd naar bed, niet teveel dingen plannen en af en toe een momentje voor mezelf komt ook dat best goed.

Ik zit hier met een lach op mijn gezicht te bedenken dat het eigenlijk fantastisch is dat deze zwangere muts jullie mag vertellen hoe het is om als ex-anorexiapatiënt te mogen vertellen hoe geweldig het is om zwanger te zijn, om kilo’s aan te komen zonder daarover in paniek te raken. Om te vertellen hoe mijn lichaam veranderd en dat ik dat aankan. Ik hoop zo dat jij dat ook ooit mag meemaken. Want zo sterk als ik me nu voel, dat is het meest geweldige gevoel dat je kan hebben.

Mochten jullie nou naar aanleiding van deze blog ( of een andere) vragen hebben. Stel ze dan gerust, misschien kan ik er in een volgend blog antwoord op geven.