Wanneer je wat verder bent met je behandeling of je een aantal stappen verder bent, kijk je soms terug naar je eetstoornis op het moment dat jouw eetstoornis jou volledig in zijn macht had. Zo kijk ik ook regelmatig terug op de tijd dat het niet zo goed met mij ging. Voor mij heeft dit een positief effect. Ik kan hierdoor zien dat ik daadwerkelijk stappen heb gezet, maar ik weet dan voor mijzelf dat ik echt niet meer terug wil. Maar soms kan het ook best confronterend voor mij zijn.

Zo ook deze week. Het was een regenachtige dag, ik was totaal 4 keer natgeregend op de fiets. Ik ben natuurlijk niet van suiker gemaakt, maar ik had het best koud toen ik thuis kwam. Ik nam een warme douche en deed lekkere warme kleding aan.  Maar de rest van de middag en avond bleef ik regelmatig kramp houden. Kramp in mijn voeten. Ik snapte het niet zo goed. En ik dacht terug aan mijn eetstoornis, en hoe vaak ik het koud was. Ik had het toen bijna altijd koud, blauwe handen en voeten, en vaak kramp. Vooral kramp na het douchen en zwemmen. Maar nu eet ik toch goed en gaat het veel beter met me?

Ik realiseerde me, dat ik nu nog steeds bijna altijd met sokken aan slaap. Het moet echt tropisch weer worden, wil ik mijn sokken uitdoen in bed. En ik weet dat het niet klopt. En ik probeer vaak zonder sokken te slapen, maar dan word ik s nachts wakker met koude voeten. En zelfs als ik probeer door te slapen, dan wordt ik steeds weer wakker van mijn koude voeten.

Nu ik wat verder ben met mijn behandeling en goede stappen maak om mijn eetstoornis de deur uit te doen, besef ik steeds meer wat mijn eetstoornis allemaal aangericht heeft. Want dit is maar een voorbeeld.