Dag Eetstoornis,

Wat ben jij nou eigenlijk? Wat doe jij eigenlijk in mijn leven, en waarom heb ik jou ooit binnengelaten? Je hebt zoveel kapotgemaakt. Misschien heb je dat niet door, maar mijn leven ligt nog steeds in puin door jou. Ik ben dingen kwijtgeraakt door jou. En nu ik weer grip probeer te krijgen op het leven, sla jij toe. Je vertelt mij dat ik toch niet goed genoeg ben, en dat IK alles al heb verpest. Je vertelt me dat ik trots kan zijn als ik weer heel veel afval, en nee dat gaat niet om enkele kilo's. Je belooft me ook dat ik daarvoor geen eetbui hoef te houden en dat ik deze keer geen pillen hoef te slikken. Heb je zelf niet door dat dit wel heel ongeloofwaardig klinkt? Want jij verandert steeds de regels, zodat ik steeds meer moet doen, om aan jouw verwachtingen te voldoen.

Luister eetstoornis, je hebt me nu al in een soort terugval gebracht, maar ik accepteer niet dat jij nog meer gaat kapotmaken in MIJN leven. En nee, ik ben ook niet gezond, met een te lage lichaams temratuur, ijzertekort en een te lage hartslag. Snap je me nog niet? Dus breng me niet terug in deze situatie! Ik wil graag mooi haar en geen doffe ogen, ik wil een stralende huid en energiek zijn. Ik wil niet dat mijn hoofd alleen maar vol zit met jouw narigheid, maar met leuke en goede dingen. Ik wil weer energie om verder te kunnen in het leven. Maar bovenal wil ik gelukkig zijn.

Ik snap dat onze verlangens niet op één lijn zitten. En ik weet, jij maakt alles kapot, als ik me al naar voel. Als ik me goed voel, dan weet je toch wel dat in die grootste dromen van jou niet geloof. Ik hoef jouw advies niet, als ik me naar voel. Ik los het liever zelf of met liefdevolle mensen op. Dus laat mij nu alsjeblieft met rust.

Dankjewel.

Groetjes mij.