Jesse heeft een terugval(letje). Ook dat hoort bij het herstel. Drie stappen vooruit....vier achteruit. Het rare is dat ik dit als ouder bijna nog lastiger vind als toen hij daar een aantal maanden geleden ook zat en hij nog geen stappen vooruit had gemaakt. Als je er midden in zit heb je niet zo in de gaten hoe 'diep' je zit maar als je er eenmaal 'uit' bent en er weer in terug beland zie je veel helderder wat er gebeurt. De serie 'niet helpende' gedachten hebben weer de overhand gekregen en maken dat hij spanning krijgt rondom het eten van bepaalde zaken. Ik vertrouw er inmiddels op dat de 'helpende' gedachten hem weer gaan helpen die spanning weg te nemen.

En dat doet me denken aan de documentaire van Emma die ik heb gezien op tv. Wat een heftig verhaal over een heel dapper meisje. Ik werd erg geraakt door haar verhaal en werd zowel boos als verdrietig tegelijk. Hoe kan het dat een meisje met zo'n levenswil het niet wint? Ik voel haar strijd en zie haar wanhoop. Haar lijf wil niet meer maar haar geest is zo sterk. Ik denk dat het antwoord te vinden is in het traject wat niet gefilmd is, de 6 jaar voor de opname van de documentaire. Wat is daar gebeurd? Daar zou veel lering uit getrokken kunnen worden, dat weet ik bijna 100% zeker. Ik heb Jesse gevraagd of hij naar de documentaire wil kijken. Hij wil niet. Hij hoeft dat niet te zien. Ik ga hem natuurlijk niet dwingen want ik weet niet wat goed voor hem is. Dat weet hij zelf het beste. Net als hij het gehele proces al geweten heeft wat voor hem het beste is en wat hij niet en wel wil. Ik snap dat het soms moeilijk is voor ouders van een kind met een eetstoornis (of welke andere stoornis dan ook) te vertrouwen dat het kind echt weet wat goed voor hem of haar is. Misschien is dat ook niet helemaal zo maar het is ook zeker niet zo dat wij als ouders dat dan wel weten. En de hulpverleners ook zeker niet en dwang is geen optie.

En als je dit doorredeneert is een terugval ook wat er blijkbaar nodig is op dit moment. Het is nodig om straks weer vooruit te kunnen gaan. Accepteren wat er is en vertrouwen!