Ik ben maar gewoon, niet bijzonder, saai. Ik kan niks speciaals.
Ik ben niet knap, niet slim, niet zoals alle andere meiden. Ik hoor er niet bij.
Ik ben niet speciaal, niet waardevol. Iedereen heeft wel iets bijzonders.
Behalve ik dus..
Het gaat mijn hoofd rond, over en over. Ik maak mezelf gek, duw mezelf de grond in.

Destijds sloot ik mezelf buiten. Ik zag niet wat er bijzonder of uniek aan mij was.
Ik interpreteerde wel veel. Ze denken vast slecht over mij.
Dat laatste sluipt er trouwens nog steeds wel eens in. Alleen heb ik nu een man die naast me staat, die dat doorheeft en die me er weer uit praat.

We leven in een wereld vol maskers, kijk maar is rond op straat, op school of in de sportschool. In de kerk, club, of als je uitgaat, overal zie je meiden, zelfverzekerd lopen ze rond. Perfect gestyled, misschien soms iets te perfect, maar als je aan ze vraagt om hun make up van hun gezicht af te halen dan kijken ze verschrikt. Ze zijn luid, lachen, maken grapjes om hun onzekerheden te verbergen.
Ze durven niet hun ware ik te laten zien. Je bent daarin niet alleen. Je eetstoornis, die heeft niet iedereen, maar een negatief zelfbeeld, daarin ben je zeker niet alleen.
En toch kunnen mensen zo hard oordelen, oh jij hebt een eetstoornis, je bent ziek, waarom honger je jezelf uit vragen ze aan jou. Ik stel terug; Waarom draag jij zoveel make up en verschuil jij je onder hoge hakken en een sexy jurkje. Toen ik jonger was zag ik niet dat het een beschermingsmechanisme was. Ik had dat niet door, ik voelde me geïntimideerd door die meiden. En ik deed het tegenovergestelde, liet mezelf verdwijnen.

Het is eng, ja dat zal ik niet ontkennen. Het is eng jezelf te laten zien. Het is moeilijk te geloven dat mensen iets anders zien dan wat jij ziet als je in de spiegel kijkt.
Voorbeeld: Jullie hebben mij natuurlijk nog nooit gezien, maar ik heb wel is een beeld geschetst van mezelf. Ik ben klein, tenger gebouwd, en heb blonde krullen. Ik ben onzeker of mensen mij wel serieus nemen, of ze niet denken dat ik nog heel jong ben. Toch ben ik inmiddels 25, moeder van jawel, 4 kinderen! En heb ik een opleiding afgerond tot pedagogisch medewerkster. Laatst had ik het er nog over met mijn man en hij had echt zoiets van doe niet zo moeilijk. Mensen zien echt wel wat je kan, alleen sta er dan ook voor, laat jezelf zien.
Afijn, ik zit veel op facebook, meerdere pagina's, en daar worden wel eens "raadspelletjes gedaan". Ik plaatste een foto en de gemiddelde leeftijd waarop moeders daar mij schatten was 32! Die week ervoor was ik bij een toets en degene die de toets afnam dacht dat ik 18 was! Dat scheelt even snel rekenen... 14 jaar! Iedereen kijkt anders naar je, en jijzelf kijkt het meest kritisch.

Het is moeilijk dat te veranderen, dat kost tijd. En hoort ook bij het volwassen worden. Maar mij gaf het al rust om te weten dat ik niet de enige ben, ik sta niet alleen hierin. Open het gesprek, en ik weet zeker dat je elkaar dan steunt, in plaats van veroordeeld.

Ps: excuus dat jullie een poos niks van mij hoorde. Na een waardeloze zwangerschap zijn wij op 31 augustus trotse ouders geworden van een dochter! Het gaat hartstikke goed en ik ben weer terug van weg geweest! 

Mirjam

Heb jij een eetstoornis?

Wil je weten wat een eetstoornis is? Weet je het al wel, maar wil je nog geen professional, maar wel praten met lotgenoten? Zoek je adressen van hulpverleners en lotgenoten? Heb je hulp, maar geen klik met de hulpverlener? Zoek je informatie over terugval? Wil je lezen in het Weet Magazine hoe anderen herstellen?

Lees meer

Weet is er voor jou

Weet, vereniging rond eetstoornissen is dé landelijke patiëntenvereniging voor mensen met een eetstoornis en hun omgeving. Weet is een community die mensen samenbrengt en zorgt dat mensen met een eetstoornis zelf invulling geven aan een fijn leven. Samen kun jij door!

Lees meer

Help ons mee

Weet kan als vrijwilligersorganisatie alleen bestaan als wij samen elkaar versterken. Heb jij de behoefte ons te steunen, dan kan dat op verschillende manieren. Lees meer over: vrijwilliger worden, het geven van een financiële steun, donateur worden, anderen attenderen over ons bestaan.

Lees meer